Review: Canon LP-E6 kloon

Door BamSlam_ op donderdag 16 juli 2009 22:50 - Reacties (19)
CategorieŽn: Gadgets, Reviews, Views: 9.385

Sinds een paar maanden ben ik in het gelukkige bezit van een Canon 5D Mark II camera. Deze wordt geleverd met een Canon LP-E6 accu. Losse accu's van dit type zijn bijna net zo moeilijk leverbaar als de camera zelf en zijn bijzonder prijzig: je betaalt in Nederland op zijn minst 70 Euro. De extra hoge prijs zit hem o.a. in de chip die in de accu zit ingebakken en waarvan de 5D II gebruik maakt om de resterende capaciteit weer te geven. De camera kan dit zelfs van meerdere accu's bijhouden: elke accu heeft een uniek serienummer waardoor de camera hem kan identificeren.

Alternatieve accu's zijn al een tijd leverbaar via bijvoorbeeld eBay. Je ziet veel aanbiedingen van 1 of 2 accu's plus een lader voor nog geen 30 US Dollar. Nadelen: je kunt ze niet opladen met de originele Canon lader, en de extra functies van de originele LP-E6 (aanduiding capaciteit en serienummer, registratie in camera) hebben ze ook niet. Sinds kort zijn er echter accu's verkrijgbaar waarvan geclaimed wordt dat ze wel gechipt zijn. Sommige daarvan kun je nog steeds niet met de originele Canon-lader van prik voorzien. Vorige week kwam ik op eBay echter een aanbieder tegen die claimde dat zijn LP-E6 klonen volledig compatibel zijn, dus zowel gechipt als oplaadbaar met de Canon-lader. Voor net iets minder dan 37 Euro bestelde ik er een, die vandaag bij mij werd afgeleverd.

In een schaarloos te openen blisterverpakking zat de accu, met merkopdruk "Maximal Power". Volgens de specs zou hij 2000mAh capaciteit moeten hebben. Maar de ervaring met andere accu's leert dat fabrikanten daar in de concurrentiestrijd meestal flink de hand mee lichten. Een stickertje met een wat hoger getal is zo aangebracht.

Met de Canon-lader kon ik de accu moeiteloos opladen. De accu was, gezien de het knippertempo van de led op de lader, al halfvol bij levering. Eenmaal vol geladen stopte ik de accu in de batterygrip van mijn 5D II. Daarbij bleek dat de afmetingen blijkbaar net een heel klein beetje groter zijn dan die van een originele LP-E6: als je de accu er weer uit wilt halen word hij niet naar voren geduwd door het veermechaniek. Je moet hem er zelf uittrekken, wat enig pulkwerk vereist.

De camera startte probleemloos op. Uiteraard ging ik meteen naar het menu-scherm met de accu-aanduiding. De accu meldde zich keurig aan als LP-E6 en liet zich probleemloos registreren. Opvallend: het serienummer is 1 karakter korter dan dat van mijn originele LP-E6. De camera werkt probleemloos met de accu. Ik heb nu dus de originele LP-E6 en de kloon samen in de battery grip zitten.

Mijn voorlopige conclusie is zeer positief. Laden en werking zijn probleemloos. Ben benieuwd naar de hoeveelheid foto's die ik ermee kan maken. Het enige minpunt is het niet werken van het eject-systeem waardoor je hem met de hand uit de grip moet pulken.

Hieronder nog een fotoverslagje.

lp-e6 kloon 1 lp-e6 kloon 2 lp-e6 kloon 3 lp-e6 kloon 4 lp-e6 kloon 5 lp-e6 kloon 6

Remmende achterstand

Door BamSlam_ op donderdag 9 juli 2009 13:22 - Reacties (2)
Categorie: Techniek, Views: 3.136

High Definition video is de toekomst. In hoog tempo worden oude opnames geremastered om in HD te worden uitgebracht. Een mooie inkomstenbron voor studios en artiesten, die hun werkstukken nogmaals te gelde kunnen maken.

Voor (bioscoop)films is dit geen probleem. Die zijn oorspronkelijk allemaal op celluloid geschoten, en dat heeft een voldoende hoge resolutie om er een high definition-uitgave van te kunnen maken.
Veel musici vissen echter achter het net: vanaf het eind van de jaren 70 werd voor de registratie van concerten en videoclips in hoog tempo overgeschakeld naar video. In standard definition. Daar maak je nooit meer een echte HD-versie van, technieken om de beelden zo mooi mogelijk te upscalen ten spijt.

Je kunt dit beschouwen als een remmende achterstand: de overgang van celluloid naar electronische videoregistratie was wat resolutie betreft een enorme achteruitgang. Nu heeft HD de huiskamers bereikt en wreekt die omschakeling zich nogmaals aangezien men de extra inkomsten uit heruitgaves in HD kan vergeten.

Gelukkig zijn er uitzonderingen. Zo is het concert van Queen in Montreal in 1981 fantastisch mooi geremastered en op Blu-ray uitgebracht. Werkelijk een belevenis om dat op een groot HD scherm te zien. Dezelfde disc bevat als bonus beelden van Queen op Live Aid in 1985. In SD. Geremd door de achterstand.